Nazwa „szmaragd” pochodzi z języka greckiego („smaragdos”), które oznacza „zielony kamień”. Barwa szmaragdu jest obfitująca w dynamikę i głębię absolutną, co sprawia, że wywoływała, wywołuje i wywoływać będzie (u ludzi) niezapomniane wrażenie.
O barwie szmaragdów decyduje przede wszystkim tlenek chromu. Podkreślić należy, że barwa (szmaragdowa) jest odporna, zarówno na światło, jak i gorąco. Zmienia się dopiero
w temperaturze 700-8000C.  
            Jest to kamień, który niesie kosmiczną energię Sukra (Wenus), to jest energię, zarówno miłości, piękna, jak i harmonii. Barwa szmaragdu wlewa w serce spokój, miłość
i poświęcenie. Szmaragd wpływa na regenerację ciała i duszy. Przyprawia człowieka
o potrzebę aktywności, bycia twórczym i świadomym.      
            Szmaragd – zgodnie z tradycją – wyrażał zmiennie nastroje. Szmaragdy (w czasach Cezara) gromadzone były ze względu na przypisywane im właściwości lecznicze.
Na przykład ogranicza cierpienia. W myśli starożytnych szmaragd bardzo dobrze działał na oczy – wzmacniał wzrok (a bywało),  że usuwał ślepotę. Przykładanie tego kamienia szlachetnego do oczu działa nań leczniczo. Posługiwano się nim po, to aby leczyć bóle głowy i przypadłości migrenowe. Był uznawany za pomocnika kobiet wydających na świat potomstwo.